Waarom worden we anders oud?

Waarom worden we anders oud? Waarom hebben sommige van ons hun jeugdige uitstraling en kunnen ze snel en adequaat denken en handelen tot op hogere leeftijd, terwijl anderen op al relatief jonge leeftijd uitgeput, ziek en overbelast raken?

Zo ziet dat verschil er uit…

Op een koude zaterdag ochtend in San Francisco bezoeken twee vriendinnen een café. Ze gaan buiten in de frisse lucht zitten om samen koffie te drinken. Voor deze vriendinnen Kara en Lisa is dat een moment van rust en ontspanning, ver van de dagelijkse stress en verantwoordelijkheden.

Kara vertelt hoe moe en uitgeput ze zich eigenlijk voelt. En dat ze altijd een gebrek aan energie heeft om de dagelijkse taken rond te krijgen. Ze vertelt dat iedere verkoudheidsgolf haar niet voorbijgaat en dat ze altijd dagen lang thuis ziek op de bank belandt. Ook dat haar ex “altijd” vergeet wanneer het zijn beurt is om voor de kinderen te zorgen. En dat haar baas vaak haar bekritiseert in aanwezigheid van haar medewerkers.
Kara klaagt dat soms als ze in bed ligt in de avond plotselinge haar hart sneller klopt. Dat gevoel duurt een paar seconden, maar daardoor wordt ze wakker en voelt ze zich angstig daarna. “Misschien zijn de hartkloppingen van de stress en drukte. Dat moet toch voorbij kunnen gaan. Ik ben nog te jong om problemen met mijn hart te hebben” maakt Kara zichzelf wijs.

“Het is niet eerlijk” zegt Kara met een diepe zucht tegen Lisa. “Wij zijn even oud, maar ik lijk veel ouder dan jij”.
En ze zegt de waarheid. In het ochtendlicht ziet haar gezicht er droog en vermoeiend uit. Haar bewegingen bij het drinken van de koffie verklappen dat ze stijfheid ervaart in haar nek en schouders.

Lisa daarentegen ziet er zo levendig uit. Haar ogen stralen. Haar huid is fris. Blijkbaar barst ze van de energie en kan ze met gemak haar dagelijkse dingen doen. Lisa voelt zich ook precies zo. Ze denkt helemaal niet aan haar leeftijd. Bovendien voelt ze een diep gevoel van dankbaarheid omdat ze zich wijzer voelt dan eerder.

Als u de twee vriendinnen kon zien, zult u onvermijdelijk het verschil zien in hun uiterlijk. En als u ze van binnen kon zien, zult u nog grotere verschillen ontdekken.

Chronologisch hebben de twee vriendinnen dezelfde leeftijd. Maar biologisch is Kara veel ouder dan Lisa. Misschien schuilt er een geheim achter de geweldige conditie van Lisa? Dure cosmetica? Laserbehandelingen bij de dermatoloog? Goede genen? Of een makkelijk leven vrij van bezorgdheid en stress? …

Niets ervan. In het leven van Lisa zijn de stressmomenten ook aanwezig. Twee jaar geleden heeft zij haar man verloren bij een ongeluk. En werd zij ook een alleenstaande moeder net als Kara. Haar salaris is niet voldoende en ze komt moeilijk rond. Het bedrijf waar ze werkt balanceert altijd op de rand van faillissement.

Wat gebeurt er dan? Waarom worden deze twee vriendinnen anders oud?

Het antwoord is heel simpel en schuilt zich in de cellen van iedere vrouw.

De cellen van Kara worden vervroegd oud. Zij lijkt ook ouder dan haar biologische leeftijd. Bovendien ervaart ze de ziektes van de oudere mensen.
De cellen van Lisa blijven vernieuwen met als gevolg dat ze er langer jonger en fitter uit blijft zien.

Lisa en Kara kunnen allebei de 100 bereiken. Maar ieder van hen zal een andere kwaliteit van haar leven hebben. Vooral in de tweede helft van hun levenspad.

Op 50 jarige leeftijd zou Kara in een uitstekende gezondheid kunnen verkeren. Maar toch vertoont ze nu al processen van ouder worden.
Ouderdomziektes als hart- en vaatziekte, artritis, een verzwakt immuunsysteem, diabetes en ook het verslechten van de tonus van de spieren en de huid laten duidelijk zien wanneer iemand in de fase van ouder worden is gekomen.

Bij sommige mensen verslechtert de gezondheid sneller. Bij anderen vermindert het energieniveau en het gevoel van gelukkig zijn. Met het gevolg daarvan dat de laatste groep vaker discomfort ervaart.

Lisa is een ander verhaal.
Op 50 jarige leeftijd zal zij nog steeds kerngezond zijn, met een levendige blik, mooie huid en vol energie. Pas als zij de 80 passeert zal ze steeds meer moeite hebben om hetzelfde ritme te volgen zoals ze nu doet.

Hoe is het eigenlijk mogelijk dat mensen op dezelfde leeftijd anders verouderen? Dat sommigen genieten van een uitstekend gezondheid en anderen leven in de schaduw van ziekte? Heb je eigenlijk keus tussen deze twee scenario’s?

Al duizend jaar stellen mensen zich de vraag “Waarom verouderen mensen anders?” Misschien stellen we deze vraag vanaf het moment dat we onze rimpels met die van de buurvrouw gaan vergelijken.

Een stellige mening is dat verouderingsprocessen door de natuur worden bepaald. Mensen hebben verschillende genetische informatie.
Dat de oude Grieken al dat idee hadden laat de mythe over de drie schikgodinnen (moyra’s) zien. Zij bepalen al vanaf je kraambed jouw invulling en duur van je leven. De eerste moyra maakt de draad, de tweede moyra meet de lengte en de derde moyra knipt het. Je leven is net zo lang als de draad dus. Nadat de moyra’s hun taak hebben volbracht is je leven al voorgeschreven…

Dat idee leeft nog steeds tot op de dag van vandaag, maar wel met een wetenschappelijke aanvulling. Volgens de laatste wetenschappelijke discussies wordt de kwaliteit van je leven en je algehele gezondheid bepaald door je genen. Rondom je kraambed lopen geen moyra’s. Jouw genetische code bepaalt welke ziektes je zal lijden en je algemene levensverwachting nog voordat je geboren werd.
Veel mensen geloven heilig dat erfelijkheid de enige factor is die zorgt voor veroudering. Als ze een verklaring zoeken waarom Kara veel sneller en zichtbaarder oud wordt dan Lisa zullen mensen waarschijnlijk zoiets zeggen als: “Waarschijnlijk hadden haar ouders ook problemen met de gewrichten; alles zit in haar DNA; zij heeft slechte genen”…

De overtuiging dat de genen ons lot bepalen is echter niet de enige verklaring. De kwaliteit van onze gezondheid wordt ook bepaald door onze manier van leven.

Tegenwoordig geloven veel mensen dat het milieu rondom ons veel meer bepalend is dan de genen. Dan zullen mensen dingen zeggen als: “Kara eet veel ongezonde koolhydraten; zij moet meer gaan bewegen; waarschijnlijk is zij blootgesteld aan veel stress…”

En toch… Wat is leidend? De erfelijkheid of het milieu? De genen of de manier van leven?

Eigenlijk zijn alle twee heel belangrijk. Maar het belangrijkste is de interactie daartussen. Een mens wordt geboren met een bepaald set genen. Maar de manier van leven beïnvloedt het gedrag van de genen. In sommige gevallen kunnen factoren als milieu de genen activeren of juist afremmen. De onderzoeker Jorge Brain omschrijft het heel duidelijk: “De genen laden het wapen en het milleu rondom ons haalt de trekker over”.

En nu neem ik jullie mee in een totaal ander beeld over onze gezondheid en het verouderingsproces. ..

Twee geniale wetenschappers hebben aangetoond dat verouderingsprocessen niet alleen in onze genetische informatie gecodeerd zijn. Ook een onderdeel van het chromozomen pakket in iedereen van ons is onderhevig aan verandering. Sterker nog, dit deel luistert zelfs naar de commando’s die gegeven worden door onze mindset, door onze manier van leven. In de praktijk bepalen wij onbewust grotendeels zelf hoe snel de verouderingsprocessen in ons lijf zullen optreden.

Dus we kunnen net zo goed in de situatie van Kara komen als van Lisa. Het is afhankelijk van onszelf.

Leave a Comment